راستی عکسم رو عوض کردم این خوبه یا قبلی ؟ ؟ ؟

اولا بگم که ۲۴ شهریور سالروز ولادت با سعادت و پر خیر و برکت منه ماهی که ماه تولد

عشق من یعنی ابن سینا صلوات الله علیه. . .

دوما این اولین پست من بعد از ۳ یا ۴ ماهه ، اگه بد شده ببخشید همین الان این ها به ذهنم رسید و

نوشتم.

شهر من و شهرهای هم جوار شهر من سرشار از منابع سوخت های فسیلی هستن و وقتی صبح

ها به سر کلاس میریم پالایشگاه های بزرگی رو می بینیم که از عنایات خاصه خداوندی به این

سرزمینه به طوری که انرژی خود ایران رو که هیچ بلکه انرژی 60 تا 70 در صد جهان رو

تامین می کنه البته ما انسانها نعمت رو می بینیم اما ولی نعمت

رو......................................؟

خلاصه کلام این رو می خواستم بگم یادم میاد اون زمون که بچه بودم صبح های ماه رمضون

وقتی می خواستم وضو بگیرم چون گاز و آبگرمکن گازی و این جور مسائل نبود باید با همون

آب سرد وضو می گرفتیم من توی اون ایام مکلف نشده بودم چون 7 یا 8 سال داشتم که روزه

کامل گرفتم و این برای من کمی سخت بود نه به خاطر روزه بخاطر آب سرد وضوی نماز صبح

؛ وقتی به اتفاق پدر یا مادرم می رفتم وضو بگیرم دست که می بردی برای آب که وضو بگیری

آب عین تیغی برّان میزد به دستت خلاصه با اون سن کم چه عالمی داشتیم نه غمی نه دردی نه

تشویش خاطری رهای رها بودیم .

بنده عشق بودیم وز هر دو جهان آزاد ؛ طاعت ها و عبادت هامون خالصانه و به شوق خود خدا

بود اما حالا که بزرگ شدیم غم یک طرف ، درد یک طرف ، حفظ دین و ارزشها یک طرف ،

خناسه ها و شیاطین هم یک طرف . اوضاع اون قدر افتضاح شده که دوست داشتن ها تاریخ

انقضاء دارن عشق ها کهنه میشن ، شب که میشه در هر خونه توی سطل آشغال حداقل یکی دوتا

دل افتاده که شب ساعت 9 شهرداری میاد اونا رو جمع می کنه که البته تجدید ناپذیر هم هست .

تازه وقتی صبح از خونه میریم بیرون دین داریم ولی وقتی بر می گردیم . هیچی خلاصه ای

کاش بچه می موندیم کاش اون عالم رو حفظ می کردیم توی اون عالم همه خاکی بودن ، دعوا و

دشمنی داشتیم اما همه اش یک دقیقه ای بود اما الان همه اسیر هم هستیم ، هم ما اسیر طبیعت

هستیم و هم طبیعت اسیر دیکتاتوری به نام انسان . کاش اسیر نفس نمی شدیم ؛ کاش آبروی اعتماد

رو نمی بردیم ؛ کاش دل را با عقل پیوند می دادیم نه با نفس نه با هوی و هوس ؛ و ای کاش اهل

عمل باشیم نه اهل فقط کلام و بیان مشکلات تموم مشکل ما اینه که می فهمیم و چاره اندیشی در

عمل نداریم .

ممنونم که توجه کردید خدا به عزت و آبرویتان بیفزاید . انشاءالله .