كليسا ازدواج را غير قابل فسخ ، و طلاق را ممنوع می‏شمارد ، گفته‏

می‏شود كليسا خواسته است بدين وسيله ازدواج را تقديس و از تحقير آن‏

 
بكاهد . ممكن است علت ممنوعيت طلاق و غير قابل فسخ بودن ازدواج از نظر

 
كليسا اين باشد كه خواسته است برای كسانی كه از بهشت تجرد رانده شده‏اند

جريمه و مجازاتی قائل باشد .

چنانكه می‏دانيم عقايد تحقير آميز راجع به خود زن در ميان ملل و اقوام‏

قديم مبنی بر اين كه زن انسان كامل نيست ، برزخی است ميان انسان و

حيوان ، زن دارای نفس ناطقه نيست ، زن به بهشت هرگز راه نخواهد يافت‏

! و امثال اينها زياد وجود داشته است ، اين عقايد و آراء تا آنجا كه از

حدود ارزيابی زن تجاوز نمی‏كند اثر روانی ، غير از احساس غرور در مرد و

 
احساس حقارت در زن ندارد . اما عقيده پليدی علاقه و آميزش جنسی مطلقا

روح زن و مرد را متساويا آشفته می‏سازد و كشمكش جانكاهی ميان غريزه طبيعی‏

از يك طرف و عقيده مذهبی از طرف ديگر به وجود می‏آورد . ناراحتی‏های‏

روحی كه عواقب وخيمی بار می‏آورد همواره از كشمكش ميان تمايلات طبيعی و تلقينات

مخالف اجتماعی پيدا می‏شود . از اين جهت است كه اين مسئله فوق‏

العاده مورد توجه محافل روانشناسی و روانكاوی قرار گرفته است .

با توجه به نكات فوق منطق عالی اسلام فوق العاده جلب توجه می‏كند ، در

اسلام كوچكترين اشاره‏ای به پليدی علاقه جنسی و آثار ناشی از آن نشده است ،

اسلام مساعی خود را برای تنظيم اين علاقه بكار برده است .

از نظر اسلام روابط جنسی را فقط مصالح اجتماعی حاضر يا نسل آينده محدود

می‏كند و در اين زمينه تدابيری اتخاذ كرده است كه منجر به احساس‏

محروميت و ناكامی و سركوب شدن اين غريزه نگردد .

متأسفانه دانشمندانی امثال برتراند راسل كه از عقايد مسيحيت و بودائی‏

و غيره در اين زمينه انتقاد می‏كنند ، درباره اسلام سكوت می‏نمايند . راسل‏

در كتاب زناشوئی و اخلاق همين قدر می‏گويد : " كليه بانيان مذاهب‏

باستثناء محمد ( ص ) و كنفوسيوس ، اگر بتوان مسلك او ( كنفوسيوس ) را

مذهب ناميد ، توجهی به اصول سياسی و اجتماعی نداشته و كوشيده‏اند تكامل

روح را از راه اشراق ، تفكر و فنا فراهم كنند .

ادامه بحث در پست بعدی انشاءالله....